Instrukcja operatora

1. Wprowadzenie

imPRESS Studio to program do impozycji plików PDF dla drukarń, studiów DTP i produkcji etykiet. Przyjmuje gotowe pliki PDF, układa je na arkuszach drukarskich zgodnie z wybraną metodą oprawy, nanosi znaczniki drukarskie i eksportuje gotowy plik produkcyjny — opcjonalnie w standardzie PDF/X.

1.1. Czym jest impozycja

Impozycja (łamanie arkusza) to układanie stron publikacji na arkuszu drukarskim w takiej kolejności i orientacji, aby po wydrukowaniu, złożeniu i obcięciu powstała publikacja z poprawną kolejnością stron. Na przykład w 8-stronicowej broszurze zeszytowej pierwszy arkusz z przodu zawiera strony 8 i 1 (a nie 1 i 2) — o właściwe rozmieszczenie dba program.

1.2. Typowe zastosowania

• Wizytówki, ulotki, zaproszenia — układ N-up (ganging) z pracą dwustronną,
• Broszury i katalogi — oprawa zeszytowa i klejona z kompensacją pełzania (creep),
• Ulotki składane — Z-fold, gatefold, harmonijka,
• Etykiety i naklejki — praca z roli (roll-fed) i step & repeat, znaczniki ploterów Summa OPOS,
• Produkcja powtarzalna — hot foldery i tryb wiersza poleceń.

2. Instalacja i aktywacja licencji

2.1. Wymagania

2.2. Instalacja

1. Uruchom pobrany plik imPress_Studio-x.y.z-Setup.exe.
2. Instalator przeprowadzi Cię przez wybór lokalizacji i utworzy skróty.
3. Po instalacji program uruchamia się automatycznie.

2.3. Aktywacja licencji

Ręczna aktywacja (licencja płatna, albo gdy przy pierwszym starcie brak internetu):

1. Otwórz okno aktywacji (pojawia się automatycznie, gdy nie udało się uruchomić wersji próbnej).
2. Wklej otrzymany klucz aktywacyjny (długi ciąg znaków) i zatwierdź.
3. Program sprawdzi podpis klucza i zapisze licencję w profilu użytkownika:
   %APPDATA%\imPRESS Studio\licenses\license.json.

Licencja jest przypisana do komputera trzema składnikami (karta sieciowa, dysk, identyfikator płyty głównej) — wymiana jednego z nich nie unieważnia licencji. Pasek tytułowy pokazuje stan licencji (np. „Trial · 21 dni"); na 7 dni przed wygaśnięciem plakietka zmienia kolor na ostrzegawczy.

3. Szybki start — pierwsza impozycja w 5 krokach

1. Wybierz lub utwórz szablon — kliknij „Zarządzaj szablonami" i wybierz gotowy preset (np. „Wizytówki 6-up SRA3") albo zbuduj własny (rozdz. 6).
2. Dodaj pliki PDF — przycisk „Dodaj pliki…" (Ctrl+O) lub przeciągnij pliki na okno. Program od razu je przeanalizuje i pokaże podgląd stron.
3. Zaplanuj impozycję — „Zaplanuj impozycję" (Ctrl+P). Kanwa przełączy się z podglądu stron na widok gotowych arkuszy ze znacznikami.
4. Sprawdź podgląd i preflight — przejrzyj arkusze (strzałki ←/→), włącz prowadnice spadów, uruchom raport preflight.
5. Eksportuj — „Eksportuj…" (Ctrl+E), wskaż plik wynikowy i opcje (PDF/X, makieta cięcia; numerację ustaw w szablonie). Gotowy PDF trafia na dysk.

4. Interfejs użytkownika

4.1. Układ okna głównego

4.2. Języki i jednostki

• Języki interfejsu: polski i angielski — przełączanie w ustawieniach działa natychmiast, bez restartu.
• Jednostki: milimetry lub cale. Po przełączeniu wszystkie pola wymiarów i odczyty przeliczają się automatycznie; przy calach lista gotowych presetów szablonów zmienia się na amerykańską (Letter, Half-Letter, wizytówka 3.5×2″).

4.3. Skróty klawiaturowe

Przycisk Workflow i Ctrl+Shift+W otwierają panel zleceń; rozdział 18.5 opisuje kolejkę i tablicę.

5. Pliki źródłowe

5.1. Dodawanie i wybór plików

• Pliki dodasz przyciskiem „Dodaj pliki…", skrótem Ctrl+O albo przeciągając PDF-y na okno programu.
• Każdy plik jest od razu analizowany: liczba stron, wymiary, czcionki, obrazy, przestrzenie barw.
• Pola wyboru przy plikach decydują, które wejdą do pracy. Jeden zaznaczony plik jest używany bezpośrednio; kilka zaznaczonych zostaje scalonych w kolejności listy (kolejność zmienisz strzałkami ↑/↓).
• „Wczytaj zaznaczone" buduje źródło pracy i pokazuje zwykły podgląd stron. Dopiero „Zaplanuj impozycję" tworzy arkusze.

5.2. Scalanie do pliku

Przycisk „Połącz" (aktywny przy ≥ 2 zaznaczonych plikach) scala wybrane PDF-y do wskazanego pliku na dysku — bez zmiany bieżącej pracy. Przydatne do przygotowania materiału zbiorczego.

5.3. Informacje o pliku

Od 1.5.3 okno jest podzielone na zakładki (wzorzec inspektora okna głównego): Przegląd (plik, metadane, właściwości) / Walidacja / Kolory i PDF/X (standard, OutputIntent, kolory dodatkowe, przezroczystość) / Zawartość stron (ramki, obrazy, fonty) / Pokrycie farbą — bez rozwijanych pól.

Okno informacji o pliku pokazuje pełne metadane: wersję PDF, autora, producenta, daty, liczbę obrazów, przestrzenie barw, przezroczystości, szyfrowanie oraz wymiary każdej strony (MediaBox/TrimBox). Na dole znajdziesz też skan pokrycia farbą — od wersji 1.5.0 wykonywany natywnie silnikiem imPRESS (render wewnętrznym rasteryzatorem + przeliczenie pikseli na CMYK przez profil ICC z ustawień eksportu, domyślnie SWOP; Ghostscript nie jest potrzebny): średnie pokrycie C/M/Y/K każdej strony z sumą Σ — strony powyżej 250% oznaczone ⚠ (to średnia strony z kompozytu, nie maksimum punktowe).

5.4. Źródło, impozycja i zapisany wynik

Informacje o pliku odróżniają źródłowy PDF od zaplanowanego układu. Po planowaniu sprawdź rzeczywiste arkusze/segmenty roli, przody i tyły, zajęte i puste sloty oraz wykorzystanie stron źródła, także po ręcznych zmianach. Podsumowanie układu prowadzi do ostatniego udanego eksportu tego planu, również PDF/X. Otwarcie wyniku analizuje sam zapisany PDF; preflight źródła nie jest oceną wyeksportowanego pliku.

6. Szablony impozycji

Szablon opisuje całą geometrię pracy: format arkusza, wymiar użytku (trim), spady i marginesy, rodzaj oprawy oraz znaczniki. Szablony zapisywane są jako pliki JSON i można je współdzielić między stanowiskami.

6.1. Parametry szablonu

6.2. Gotowe presety

Lista „Gotowe presety" zawiera sprawdzone konfiguracje: broszury A4/A5 (zeszytowa, klejona), ganging ulotek A4/A5/DL, wizytówki 6/8/12-up, Z-fold i harmonijka DL, etykiety na roli oraz Step & Repeat. Przy jednostkach calowych zestaw zmienia się na amerykański. Preset można wczytać, zmodyfikować i zapisać pod własną nazwą.

6.3. Sugestie szablonów

Funkcja „Sugeruj szablon z PDF…" mierzy strony wczytanego pliku i proponuje pasujące produkty z biblioteki (wizytówka, pocztówka, ulotka, etykieta…), w dwóch grupach:

• Dopasowane do Twojego arkusza — przeliczone na format i marginesy bieżącego szablonu (zostajesz przy swoim papierze),
• Z biblioteki — w kanonicznej postaci presetu (np. etykieta od razu jako praca z roli).

Każda propozycja pokazuje liczbę użytków na arkuszu i procent wykorzystania papieru. Wybór od razu wypełnia edytor szablonu.

Silnik patrzy też na liczbę stron dokumentu: plik o 5 i więcej stronach w formacie A4/A5/A6 dostaje dodatkowo propozycję broszury zeszytowej, dokument o 49+ stronach — katalogu klejonego, a dokładnie 5–6-stronicowy dokument DL — ulotki składanej w „Z" z gotową geometrią falcu. Przy tych propozycjach uzasadnienie wyjaśnia, że wyzwoliła je liczba stron; przy remisie wymiarowym produkt wielostronicowy pojawia się przed płaskim.

6.4. Optymalizator układu i doradca arkusza

Optymalizator porównuje bieżące N-up z najlepszym możliwym upakowaniem dla danego arkusza, użytku, spadu i odstępów — także z obrotem użytku o 90°. Jeśli znajdzie gęstszy układ, zaproponuje go jednym kliknięciem.

Przycisk „Porównaj arkusze…" otwiera doradcę doboru arkusza: ranking wszystkich formatów papieru według wykorzystania dla bieżącego użytku (np. „SRA3 · 15 szt. · 86% · 3×5"). Najwyższa pozycja = najmniejszy odpad.

6.5. Numeracja biletów (dane zmienne)

Sekcja „Numeracja biletów" w edytorze stempluje kolejny numer na każdym użytku — idealne do biletów, kuponów i losów. Parametry: numer startowy, krok, format .NET z tokenem {0} (np. Nr {0:0000} → „Nr 0001"), pozycja (9 kotwic), odsunięcia i rozmiar czcionki. Numeracja biegnie ciągle przez wszystkie arkusze (arkusz → slot), na frontach; podgląd pokazuje dokładnie te numery, które trafią do PDF.

6.6. Numeracja stron, arkuszy i biletów — Szablony → Dodatki

Numeracja arkuszy jest ustawieniem szablonu, nie przełącznikiem eksportu. Otwórz menedżer szablonów, edytuj szablon i przejdź do Dodatków. Włącz potrzebną sekcję numeracji, ustaw parametry, zapisz, a następnie zaplanuj pracę i sprawdź podgląd.

Dla arkuszy wybierz początek, krok (także ujemny), obie strony/tylko przody/tylko tyły, jeden z dziewięciu punktów zakotwiczenia i osobne przesunięcia X/Y. Odbicie na odwrocie zachowuje fizyczny narożnik po odwróceniu stosu. Zakotwiczenie do obszaru użytecznego uwzględnia marginesy zamiast krawędzi papieru. Dostępna jest czerń registration black. Sprawdź, czy slug z {sheet} nie powiela niepotrzebnie numeracji — edytor ostrzega, ale pozwala zapisać taki układ.

Przykład: {sheet} / {sheets} — {side}. Format biletów i tokeny arkuszy są różne: nie używaj biletowego {0:0000} jako formatu arkusza. Szablon przenosi numerację do eksportu z aplikacji, hot folderów i CLI.

6.7. Walidacja przed zastosowaniem szablonu

Karty sugestii pokazują diagnostykę; błędnego układu nie można zastosować. Sprawdź dodawane puste strony i dopełnienie składki; odróżniaj uzysk publikacji/paneli od N-up płaskich użytków i segmentów roli. Zweryfikuj arkusz, orientację źródła, oprawę, panele falcowania i znaczniki. Zastosowanie ponownie sprawdza układ; anulowanie okna nie stosuje wybranej karty.

7. Rodzaje opraw i układów

7.1. Work-and-turn — obie strony z jednej formy

Dla oprawy Ganging druk dwustronny ma dwa tryby (wybór obok przełącznika Duplex): klasyczny Sheetwise (osobne strony przód/tył w pliku) oraz WorkAndTurn — jedna forma niesie awersy na lewej połowie siatki i rewersy na prawej, w dokładnie lustrzanych pozycjach. Arkusz drukuje się, obraca przez bok i drukuje ponownie tą samą formą: o połowę mniej płyt, a po rozcięciu każdy użytek jest kompletnym produktem dwustronnym. Wymaga parzystej liczby kolumn (N-up X).

7.2. Kompensacja pełzania (creep)

W oprawie zeszytowej wewnętrzne kartki wystają poza zewnętrzne i przy obcięciu bloku tracą najwięcej papieru przy przedniej krawędzi. Aby marginesy pozostały równe, treść wewnętrznych kartek przesuwa się w stronę grzbietu — o jedną grubość papieru na każdy poziom zagnieżdżenia. Wystarczy włączyć creep i podać grubość papieru (np. 0,1 mm dla offsetu 100 g/m²); przesunięcia wyliczane są automatycznie i widoczne w podglądzie (tryb wizualizacji creep).

8. Podgląd arkuszy

8.1. Nawigacja

• Strzałki ←/→ lub miniatury przełączają arkusze; kółko myszy z Ctrl przybliża, przeciąganie panoramuje.
• Widok rozkładówki pokazuje przód i tył arkusza obok siebie; przełącznik strony pokazuje wybraną stronę pojedynczo.
• R obraca widok arkusza o 90° (tylko wyświetlanie — nie zmienia pracy).

8.2. Narzędzia kontroli jakości

8.3. Edycja slotów (inspektor)

Kliknięcie użytku na kanwie zaznacza go; inspektor pokazuje wtedy pozycję X/Y, wymiar, obrót i numer strony źródłowej. Wartości można edytować ręcznie, obrócić użytek o 90° albo wygasić slot (celowo pusty). Eksport odwzorowuje dokładnie to, co widać na kanwie — łącznie z ręcznymi zmianami.

8.4. Historia i punkty przywracania

Każda istotna operacja (wczytanie, plan, eksport, edycje) trafia do historii w inspektorze. Najechanie na wpis pokazuje przycisk przywrócenia — wraca cały stan pracy z tamtej chwili (pliki, szablon, układ, opcje eksportu). Pliki zapisane już na dysku pozostają nietknięte.

8.5. Zakładka „Podgląd" — miniatury stron z edycją (od 1.5.3)

Po wczytaniu pliku inspektor otwiera zakładkę Podgląd z miniaturami wszystkich stron wczytanego dokumentu (przy wczytaniu wielu plików — całego scalenia, w tej samej kolejności co na kanwie). Liczba stron jest bez limitu: bitmapy istnieją tylko dla miniatur w oknie widoczności, które przesuwa się z przewijaniem — 1000-stronicowa książka kosztuje tyle pamięci co ulotka.

• Lewy przycisk na miniaturze — pokazuje tę stronę na głównej kanwie (przy aktywnej impozycji kanwa przełącza się na podgląd stron; plan zostaje, „Planuj" wraca do arkuszy).
• Prawy przycisk — menu edycji: obrót 90° w prawo / w lewo / 180° (bezstratna zmiana flagi /Rotate), skala szarości (ta strona), skala szarości (cały plik) oraz Cofnij zmiany pliku. Konwersja do szarości działa w całości na silniku imPRESS — bez Ghostscripta (wektory luminancyjnie, obrazy piksel po pikselu do DeviceGray).
• Nieniszcząco: każda edycja tworzy kopię roboczą w katalogu tymczasowym — oryginalny plik nigdy nie jest modyfikowany. Analiza, podgląd, scalanie, impozycja i eksport automatycznie używają wersji edytowanej (baner nad miniaturami przypomina o aktywnych zmianach).
• Plik → Zapisz PDF… zapisuje zaznaczony plik w stanie z podglądu (z edycjami) bez impozycji. Dialog opcji daje te same wybory co eksport: format (zwykły PDF / PDF/X-1a / X-3 / X-4), silnik (Auto / imPRESS Export Engine / Ghostscript), wersja PDF (1.4–1.7) i profil ICC. Zwykły zapis to kopia z edycjami; PDF/X przygotowuje plik zgodny ze standardem druku (X-4 natywnie, X-1a/X-3 przez Ghostscript). Oryginał na dysku pozostaje nietknięty.

Markery plotera/OPOS mają osobny filtr podglądu, niezależny od linii cięcia. Filtry podglądu nie zmieniają znaczników w eksporcie. Nakładka logo jest widoczna na arkuszu i miniaturze szablonu; brakujący lub nieczytelny plik może być pokazany jako obrys miejsca zamiast grafiki.

9. Znaczniki drukarskie

Znaczniki konfiguruje się w profilach znaczników — nazwanych zestawach, które można przypisywać szablonom. Program dostarcza profile wbudowane: Domyślny, Offset (powlekany), Druk cyfrowy, Wielkoformat i Bez znaczników; każdy można powielić i dostosować.

10. Preflight — kontrola pliku przed drukiem

Preflight działa na dwóch poziomach: szybka kontrola przy każdym eksporcie oraz głęboka analiza prepress z raportem. Wynik ma trzy wagi: informacja, ostrzeżenie, błąd (błąd blokuje eksport).

10.1. Najważniejsze kontrole szybkie

10.2. Głęboka analiza prepress

Raport można przejrzeć w oknie podsumowania przed potwierdzeniem eksportu; w trybie wsadowym opcja „rygorystyczny preflight" przerywa pracę przy jakichkolwiek zastrzeżeniach.

10.3. Odczytywanie wyników w 1.7.0

Kontrola geometrii uwzględnia dziedziczone i pośrednie ramki stron, obrót oraz przesunięty początek układu. Osadzenie fontu jest sprawdzane w programie czcionki; sama nazwa sugerująca podzbiór nie jest dowodem. Analiza obejmuje zasoby zagnieżdżonych formularzy, skompresowane metadane i osadzone profile OutputIntent.

Niepełna analiza jest błędem, a nie poprawnym wynikiem. Przeczytaj diagnostykę, popraw lub wymień źródło i ponów analizę. Metadane PDF/X/PDF/A są deklaracją, nie pełnym certyfikatem zgodności. Niestandardowy UserUnit wymaga sprawdzenia fizycznych wymiarów i DPI.

10.4. Skan pokrycia farbą

Sprawdź nazwę rzeczywistego profilu CMYK podaną przy wyniku skanu. Wybrany profil CMYK jest zachowany; niezgodny profil RGB lub brak profilu może spowodować użycie zastępczego CMYK tylko do skanu, jawnie opisanego przy wyniku. Nie zmienia to ustawień eksportu. Pokrycie jest oszacowaniem natywnego skanera, nie pomiarem urządzenia produkcyjnego.

11. Eksport i PDF/X

11.1. Opcje eksportu

11.2. PDF/X

Wynik trafia do pliku obok głównego eksportu, z sufiksem .pdfx1a.pdf, .pdfx3.pdf lub .pdfx4.pdf. Wybrany profil ICC (np. ISO Coated v2) zostaje osadzony jako OutputIntent.

11.3. Silnik PDF/X i wersja PDF

• imPRESS Export Engine (natywny) — pakuje PDF/X-4 bez Ghostscripta: osadza profil ICC, metadane XMP, TrimBox i wersję 1.6. Konwertuje do CMYK wektorowe RGB (od 1.5.0) oraz obrazy RGB — JPEG, 8-bitowe rastry Flate i palety Indexed (od 1.5.6) — przez wybrany profil ICC (silnik kolorów systemu Windows, intent kolorymetryczny względny). Dwustopniowa bramka (analiza źródła + skan skomponowanego pliku) pilnuje, żeby nigdy nie powstał plik z fałszywą deklaracją zgodności. Gdy nie wskażesz profilu ICC, silnik użyje dołączonego profilu produkcyjnego (PSO Coated v3) i zapisze to w logu.
• Ghostscript — spłaszcza przezroczystości i obsługuje nietypowe konstrukcje kolorystyczne; wymagany dla PDF/X-1a, X-3, obrazów JPEG 2000 / 16-bitowych oraz plików używających /DeviceRGB poza wypełnieniami i obrazami (operatory cs/CS, cieniowania).
• Auto (zalecane) — natywny silnik, gdy plik się kwalifikuje; w przeciwnym razie Ghostscript.
• Wersja PDF — dla zwykłego eksportu (bez PDF/X) możesz wybrać wersję nagłówka: 1.4, 1.5, 1.6 lub 1.7. Tryby PDF/X narzucają wersję ze specyfikacji (X-1a/X-3 → 1.4, X-4 → 1.6).

11.4. Numeracja i dodruki

Numerację ustaw w Szablony → Dodatki. Zakres arkuszy wybiera wynik z pełnego planu: sekwencja biletów, numery arkuszy i łączna liczba arkuszy zachowują pozycję w pierwotnym nakładzie. Dodruk arkuszy 3–5 z 39 nie powinien zaczynać licznika biletów od nowa ani opisywać nakładu jako trzyarkuszowego. Makieta cięcia opisuje tylko faktycznie zapisane arkusze. Przed dodrukiem sprawdź zapisany PDF. Przy zablokowanym eksporcie komunikat podaje teraz przyczynę walidacji licencji.

12. Statystyki zlecenia

Po zaplanowaniu inspektor pokazuje statystyki pracy:

• liczba arkuszy i sygnatur,
• wykorzystanie papieru — stosunek pola użytków do pola arkuszy (i procent odpadu),
• koszt papieru — po podaniu ceny za arkusz,
• masa papieru — po podaniu gramatury (g/m²); przydatne do wyceny wysyłki.

13. Hot foldery — automatyzacja

Hot folder to obserwowany katalog: każdy PDF, który się w nim pojawi, jest automatycznie imponowany według przypisanego szablonu i zapisywany do katalogu wyjściowego. Idealne do prac powtarzalnych.

13.1. Przepływ pliku

1. Plik pojawia się w katalogu wejściowym; program czeka, aż skończy się kopiować (sonda stabilności).
2. Plik przenoszony jest do podkatalogu roboczego .work (znika z wejścia — brak podwójnego przetwarzania).
3. Impozycja + eksport według szablonu; wynik ląduje w katalogu wyjściowym pod nazwą z wzorca.
4. Po sukcesie oryginał jest usuwany albo archiwizowany (.archive); po błędzie trafia do .error wraz z plikiem .error.txt opisującym przyczynę.

Rejestr przetworzonych plików (baza SQLite) zapewnia, że ten sam plik nie zostanie wyeksportowany dwukrotnie — nawet po restarcie programu; przerwane zadania wracają do wejścia przy starcie.

13.2. Konfiguracja folderu

13.3. Bilety zleceń JDF / XJDF 1.6.0

Jeśli wasz system MIS wystawia bilety CIP4, hot folder może je czytać zamiast zgadywać z samego PDF-a. Zaznacz Przyjmuj bilety zleceń JDF / XJDF w sekcji filtrów konfiguracji folderu.

Bilet nie jest pracą — opisuje pracę i wskazuje plik, który nią jest. Program czyta z niego format netto, arkusz, oprawę i zadruk, po czym imponuje wskazany PDF.

1. MIS zapisuje do katalogu wejściowego najpierw PDF, potem bilet — bilet jest sygnałem „gotowe”. Przy odwrotnej kolejności program i tak poczeka na grafikę.
2. Szablon folderu zostaje. Bilet nadpisuje wyłącznie to, co sam podaje; wasze spady, guttery, marginesy i znaczniki są nietknięte.
3. Każde nadpisanie widać w logu zadania z wartością przed i po — arkusz, który wyszedł inny, niż się spodziewaliście, da się powiązać z konkretnym biletem.
4. Po zakończeniu bilet i grafika wędrują razem: oba do archiwum albo oba do folderu błędów.

13.4. Hot foldery jako usługa Windows 1.6.0

Hot folder uruchomiony z okna programu zatrzymuje się, gdy się wylogujesz. Zainstalowany jako usługa działa dalej — także po restarcie komputera i bez zalogowanego użytkownika. To ustawienie dla stanowiska, które ma pracować w nocy.

Najprościej z menedżera hot folderów: pasek Usługa Windows na dole okna pokazuje stan i daje przyciski Zainstaluj usługę, Uruchom, Zatrzymaj, Usuń usługę. Pojawi się okno kontroli konta użytkownika (UAC) — rejestracja usługi wymaga uprawnień administratora, a program poza tym ich nie potrzebuje.

• Usługa czyta tę samą konfigurację i licencję, co program — ścieżka jest zapamiętywana przy instalacji.
• Po awarii Windows restartuje ją automatycznie: trzy próby co minutę.
• Stan sprawdzisz też komendą hotfolder service status albo w systemowym oknie Usługi, gdzie widnieje jako imPRESS Studio Hot Folders. W skryptach i komendach sc / net start używa się klucza ImpressStudioHotFolders.
• Aktualizacja programu zatrzymuje usługę na czas kopiowania plików i uruchamia ją ponownie — usługa trzyma otwarte pliki programu, więc bez tego instalator nie mógłby ich podmienić. Stąd monit UAC podczas aktualizacji; pojawia się tylko na maszynach, które faktycznie tę usługę uruchamiają. Deinstalacja programu wyrejestrowuje usługę. 1.6.3
• Zanim zainstalujesz usługę, przetestuj folder z okna programu — łatwiej zobaczyć błąd konfiguracji, gdy okno pokazuje status na żywo.

Numeracja arkuszy jest odczytywana z przypisanego szablonu. Dawne ustawienie foldera pozostaje wyłącznie mechanizmem zgodności, gdy szablon nie ma własnej numeracji; przełącznika nie ma już w edytorze foldera. Samodzielne hot foldery nie tworzą zleceń Workflow w 1.7.0. Oddzielny serwer zleceń opisuje rozdział 18.

14. Wiersz poleceń (CLI)

Program działa też wsadowo — ten sam silnik co GUI, bez otwierania okna:

"imPRESS Studio.exe" impose --source praca.pdf --output wynik.pdf --template szablon.json
"imPRESS Studio.exe" impose --source praca.pdf --output wynik.pdf --template szablon.json ^
                     --pdfx x3 --icc "PSOcoated_v3" --gs "C:\...\gswin64c.exe" ^
                     --sheet-range 1-3 --page-range 1-16 --numbering --cutting-guide
"imPRESS Studio.exe" license activate --key <KLUCZ>
"imPRESS Studio.exe" license info
"imPRESS Studio.exe" hotfolder run      <- demon hot folderów w konsoli (Ctrl+C zatrzymuje)
"imPRESS Studio.exe" hotfolder list

Opcje impose: --pdfx none|x1a|x3|x4, --engine auto|native|gs (silnik PDF/X), --pdf-version 14|15|16|17 (zwykły eksport), --icc (nazwa profilu lub pełna ścieżka), --sheet-range, --page-range, --numbering (zgodnościowe włączenie numeracji, gdy szablon nie definiuje własnej), --strict-preflight, --cutting-guide; starszy przełącznik --pdfx4 nadal działa.

15. Przykłady prac — samouczki

Wszystkie ilustracje w tym rozdziale są rzeczywistymi wynikami programu (wyrenderowane strony wyeksportowanych PDF-ów).

15.1. Wizytówki dwustronne 90×50 mm, 15 użytków na SRA3

Materiał: PDF 2-stronicowy (strona 1 = awers, strona 2 = rewers), użytek 90×50 mm ze spadem 3 mm (TrimBox w pliku).

1. Szablon: oprawa Ganging, arkusz SRA3 320×450 (pion), trim 90×50, spad 3, odstęp 4, margines arkusza 10, N-up 3×5, duplex włączony.
2. Znaczniki: linie cięcia + pasery + paski kontrolne (profil „Domyślny").
3. Dodaj plik wizytówki → „Zaplanuj impozycję" → sprawdź prowadnice spadów → „Eksportuj…" z włączoną makietą cięcia.

Wynik: 1 arkusz, 2 strony w PDF (przód + tył — awersy na przodzie, rewersy na tyle) + strona makiety cięcia. 15 wizytówek z jednego przelotu.

15.2. Broszura A5, 8 stron, oprawa zeszytowa z creep

Materiał: PDF 8-stronicowy A5 (148×210 mm).

1. Szablon: oprawa zeszytowa, arkusz SRA3 450×320 (poziom), trim 148×210, strony na sygnaturę 8, margines 10.
2. Włącz creep i podaj grubość papieru 0,1 mm.
3. Znaczniki: linie cięcia, pasery i znaczniki falcowania.
4. Plan → eksport. Wynik: 2 arkusze (4 strony PDF).

Układ stron: arkusz 1 przód [8·1], tył [2·7]; arkusz 2 przód [6·3], tył [4·5]. Po wydruku dwustronnym, złożeniu i zszyciu strony czytają się 1→8.

15.3. Etykiety 100×50 mm z roli 320 mm, automatyczny obrót

Materiał: PDF 1-stronicowy z projektem etykiety 100×50 mm.

1. Szablon: oprawa Z roli, arkusz „Roll 320" (szerokość wstęgi 320 mm), trim 100×50, margines 5.
2. Sekcja Roll: liczba powtórzeń (np. 100), odstępy 2×2 mm, „Zezwól na rotację" włączone — program sam sprawdzi, że po obrocie o 90° zmieści 6 zamiast 3 etykiet w rzędzie.
3. Dla plotera tnącego włącz markery Summa OPOS w profilu znaczników.
4. Plan → eksport. Długość segmentu wstęgi wyliczana automatycznie; limit długości dzieli pracę na kolejne segmenty (strony PDF).

15.4. Ulotka DL składana w „Z" (6 stron)

Materiał: PDF 6-stronicowy z panelami 99×210 mm.

1. Szablon: oprawa Z-fold, arkusz A4 poziomo (297×210), trim 99×210, 3 panele, marginesy 0 (panele stykają się liniami falcowania), duplex włączony.
2. Plan → eksport. Wynik: 1 arkusz, 2 strony PDF.

Program sam rozmieszcza panele: przód [2·3·4], tył [5·6·1] — po złożeniu w „Z" okładką jest strona 1, a czytelnik przewraca panele w kolejności 1→6.

15.5. Automatyzacja: hot folder na wizytówki

1. Zapisz szablon z przykładu 15.1 do pliku (np. C:\Drukarnia\szablony\wizytowki_15up.json).
2. W menedżerze hot folderów dodaj folder: wejście C:\Drukarnia\IN\wizytowki, wyjście C:\Drukarnia\OUT\wizytowki, wskaż szablon.
3. Wzorzec nazwy: {filename}_15up_{timestamp:yyyyMMdd_HHmm}{ext}; po sukcesie: archiwizuj oryginał.
4. Włącz folder. Od tej chwili każdy PDF wrzucony do katalogu wejściowego wychodzi po chwili jako gotowy arkusz produkcyjny — bez otwierania programu.

16. Rozwiązywanie problemów

16.1. Zgłoszenie problemu 1.6.2

Pomoc → Zgłoś problem pakuje wszystko, czego potrzebuje wsparcie, do jednego archiwum ZIP: dzienniki aplikacji, plik ustawień, konfigurację hot folderów, zapisane szablony i profile znaczników oraz podsumowanie środowiska — wersję, system, edycję i stan licencji, identyfikator maszyny i lokalizacje katalogów. Niczego nie trzeba szukać ręcznie.

W oknie opisz, co robiłeś i czego spodziewałeś się zamiast tego. Dzienniki mówią, co zrobił program, ale nie mówią, co miało się wydarzyć — ten opis trafia do archiwum jako diagnostics.txt.

Paczka zapisuje się na pulpicie i trafia do schowka, a wiadomość otwiera się z wpisanym adresem: załączenie sprowadza się do Ctrl+V. Nic nie jest wysyłane samo — archiwum możesz wcześniej otworzyć i przejrzeć.

Plik licencji nie jest dołączany; podsumowanie podaje wyłącznie edycję i identyfikator maszyny. Miej natomiast na uwadze, że dzienniki zawierają nazwy i ścieżki przetwarzanych plików.

Gdyby dzienniki były potrzebne osobno: %LOCALAPPDATA%\imPRESS Studio\logs.

17. Słowniczek

Impozycja

Układanie stron publikacji na arkuszu drukarskim we właściwej kolejności i orientacji.

Użytek (trim)

Pojedynczy produkt na arkuszu po obcięciu (np. jedna wizytówka).

Spad (bleed)

Zapas grafiki poza linią cięcia (zwykle 3 mm), kompensujący tolerancję krajarki.

Strefa bezpieczna

Obszar wewnątrz linii cięcia, w którym powinny mieścić się teksty i logotypy.

N-up

Liczba użytków ułożonych na jednym arkuszu (np. 15-up = 15 sztuk).

Sygnatura / składka

Grupa stron drukowana na jednym arkuszu i składana razem.

Creep (pełzanie)

Przesunięcie wewnętrznych kartek składki na zewnątrz; kompensowane przesunięciem treści ku grzbietowi.

Duplex

Druk dwustronny; tył arkusza rejestruje się z przodem po obrocie arkusza.

Paser

Znacznik pasowania kolorów drukowany na wszystkich rozbarwieniach.

Slug

Techniczny opis pracy drukowany na marginesie arkusza.

OPOS

System optycznego pozycjonowania ploterów tnących Summa; czarne kwadraty odczytywane czujnikiem.

PDF/X

Rodzina standardów ISO dla plików przekazywanych do druku (X-1a, X-4).

TrimBox / MediaBox

Ramki PDF: format netto po obcięciu / pełny format strony z zapasem.

Hot folder

Obserwowany katalog przetwarzający automatycznie każdy wrzucony plik.

18. Impress Workflow — od przyjęcia pliku do produkcji

W wersji 1.7.0 imPRESS Studio przyjmuje zlecenia przez portal WWW i REST API, wykonuje preflight, przygotowuje impozycję, eksportuje wynik i przekazuje go do katalogu lub drukarki. Serwer jest częścią aplikacji; domyślnie pozostaje wyłączony.

18.1. Pierwsze uruchomienie serwera

1. Otwórz Ustawienia → Serwer Workflow…. W zakładce Serwer ustaw adres nasłuchu, port i katalog zleceń. Sprawdź limit przesyłanego pliku, liczbę pracowników i czas wykonywania etapu.
2. W zakładce Użytkownicy utwórz konta z odpowiednimi rolami. Wygenerowane hasło i klucz API są pokazywane tylko raz — zapisz je i przekaż właściwej osobie.
3. W zakładce Pipeline przygotuj proces: szablon, profil preflight, sposób zatwierdzania i eksport. Na pierwszą próbę wybierz tryb ręczny.
4. Włącz serwer. Opcja startu razem z imPRESS Studio uruchamia go przy kolejnych startach programu. Stan sprawdzisz także na pasku panelu Workflow.
5. Otwórz w przeglądarce adres wskazany w konfiguracji, np. http://adres-komputera:port/, i zaloguj się. Z innego komputera użyj adresu komputera-serwera, nie localhost.

Domyślny tryb dostępu jest przeznaczony dla sieci lokalnej. Wyłączenie logowania jest możliwe tylko przy nasłuchu na 127.0.0.1. Udostępnienie poza LAN i konfigurację HTTPS wykonuje administrator w aplikacji. Zamknięcie aplikacji zatrzymuje jej serwer; stałą pracę zapewnia usługa Windows.

18.2. Role i zakres dostępu

Dostępne przyciski zależą zarówno od uprawnień, jak i stanu zlecenia. Brak przycisku nie musi oznaczać błędu programu. Ostatniego aktywnego Administratora nie można wyłączyć ani pozbawić tej roli.

18.3. Pierwsze zlecenie — krok po kroku

1. W portalu wybierz utworzenie nowego zlecenia. Podaj nazwę, nakład, parametry papieru, druk jedno- lub dwustronny oraz termin i uwagi, jeśli są potrzebne.
2. Wybierz zapisany szablon drukarni, wbudowany preset albo pozostaw wybór drukarni. Katalog zawiera szablony z menedżera aplikacji. Reguła może wskazać preset zamiast wyboru zlecenia; przy braku wyboru używany jest szablon procesu.
3. Prześlij PDF i poczekaj na potwierdzenie zakończenia wysyłania. Automatyczny preflight wystartuje, jeśli proces ma go włączonego. W przeciwnym razie zlecenie wróci do stanu New i wymaga uruchomienia kontroli przez operatora.
4. Sprawdź raport, format, liczbę stron, spady, papier i gramaturę. Jeżeli wymagane są poprawki, użyj Auto-naprawy albo poproś o nowy plik.
5. Zatwierdź pracę, jeśli proces wymaga akceptacji. Następnie uruchom Produkuj. W trybie automatycznym pasujące zlecenia mogą przejść do produkcji bez ręcznego startu.
6. Obserwuj postęp i sprawdź gotowy PDF. Pobierz wynik lub wybierz Wyślij / drukuj. Zakończ zlecenie po wykonaniu pracy.

Wspólny katalog papierów jest dostępny w Ustawienia → Serwer Workflow → Papiery i w portalu. Papier może mieć przypisaną jedną lub kilka gramatur. Przy oprawie zeszytowej z kompensacją pełzania rodzaj papieru i gramatura zlecenia wpływają na jego grubość przy obliczeniach.

18.4. Statusy i decyzje operatora

Nowy plik lub ponowny preflight kasują poprzednie zatwierdzenie. Ponów akceptację po sprawdzeniu aktualnego wyniku. Przy błędzie panel wskazuje etap i przyczynę; Ponów wznawia pracę od etapu awarii. Limit czasu etapu wynosi domyślnie 30 minut i jest konfigurowalny.

18.5. Panel, tablica produkcji i praca zespołu

Otwórz panel przyciskiem Workflow po prawej stronie paska narzędzi lub skrótem Ctrl+Shift+W. Drugie naciśnięcie go zamyka. Przełącznik Tabela | Tablica zmienia sposób prezentacji kolejki. Filtruj po statusie, priorytecie, użytkowniku, kliencie, dacie i archiwum; pasek etapów oraz filtry zaległych i dzisiejszych terminów pomagają ustalić kolejność prac.

Portal ma tablicę Produkcja (#/board) dla pracowników. Kolumny prowadzą od przyjęcia przez preflight, zatwierdzenie i produkcję do gotowych i zakończonych prac. Osobna grupa zbiera zlecenia wymagające uwagi. Zmieniaj statusy przyciskami akcji — przeciąganie kart nie jest sposobem obsługi przejść w tej wersji.

W portalu możesz zaznaczyć wiele prac i wykonać dostępną akcję zbiorczą. Każde zlecenie jest sprawdzane osobno; przeczytaj wynik operacji, ponieważ część prac może nie spełniać warunków. Priorytet i termin wpływają na kolejność kart. Zmiana priorytetu jest zapisywana w historii.

Otwórz w imPRESS wczytuje kopię roboczą pliku do edytora i zwija panel. Zapis lub eksport rejestruje wynik przy zleceniu. Odróżniaj raport przesłanego oryginału od wyniku po ręcznych edycjach — wcześniejszy raport nie potwierdza kontroli późniejszego eksportu. Archiwizacja w panelu nie jest nowym statusem i nie wyłącza retencji.

18.6. Procesy, reguły i próba bez produkcji

W zakładce Pipeline wybierz proces i ustaw jego dziesięć kroków: Wejście → Preflight → Warunek → Naprawa → Zatwierdzenie → Impozycja → Eksport → Wyjście → Powiadomienie → Zakończenie. Kliknięcie karty otwiera ustawienia etapu; tryb pracy znajduje się przy zatwierdzeniu.

• Ręczny: po preflighcie operator decyduje o dalszej produkcji.
• Wspomagany: program sugeruje regułę, następnie oczekuje zatwierdzenia.
• Automatyczny: dopasowana reguła prowadzi do produkcji; brak reguły pozostawia pracę operatorowi.

Reguły mogą uwzględniać m.in. format i liczbę stron, nakład, papier, gramaturę, duplex, klienta, priorytet i wynik preflight. Ustawiają szablon i parametry istniejącego silnika produkcji. Weryfikuj priorytet reguł i ich włączenie. Edytor ostrzega m.in. o braku szablonu, automatyzacji bez reguł, wyłączonym celu lub powiadomieniu bez adresu.

Dry run pozwala wybrać PDF i sprawdzić kolejne kroki z bieżącymi, również niezapisanymi ustawieniami. Pokazuje wynik preflight, regułę, naprawy, drogę zatwierdzenia, szablon, eksport i dostępność wyjścia. Nie tworzy zlecenia, nie zapisuje wyniku ani niczego nie wysyła.

Auto-naprawa przedstawia zmiany możliwe do wykonania oraz problemy, których nie naprawi (np. brakujący spad). Zaznacz potrzebne operacje; są wykonywane na kopii roboczej z ponowną kontrolą. Produkcja wybiera najnowszą kopię roboczą. Powiadomienia webhook i automatyczne zakończenie po dostarczeniu plików są opcjonalne — włącz je świadomie w procesie.

18.7. Cele wyjściowe i drukarki

1. Administrator otwiera Ustawienia → Serwer Workflow → Cele wyjściowe albo dział administracji portalu.
2. Dodaje katalog, drukarkę IPP/IPPS, urządzenie na porcie 9100 lub zainstalowaną kolejkę Windows. Ustawia nazwę i parametry właściwe dla typu.
3. Dla drukarki ustawia liczbę kopii (1–999), duplex i format danych. W razie potrzeby wybiera rozdzielczość oraz skalę szarości.
4. Uruchamia Test. Test katalogu sprawdza zapis; test drukarki odczytuje stan i możliwości urządzenia.
5. Przypisuje cel do procesu/reguły albo operator wybiera go przy Wyślij / drukuj dla gotowej pracy. Przed wysłaniem potwierdź urządzenie i liczbę kopii.

Katalog wyjściowy może być wejściem RIP-a lub innego hot foldera. Pliki są przekazywane pod nazwą tymczasową i przemianowywane po zakończeniu, bez nadpisywania istniejących wyników. Ręczne wysłanie wybiera najnowszy gotowy PDF (PDF/X, jeżeli powstał), zapisuje zdarzenie w historii i nie zmienia statusu pracy. Cel używany przez proces lub regułę nie może zostać usunięty.

18.8. Praca bez zalogowanego operatora — usługa Windows

W Serwer → Usługa Windows administrator może zainstalować, uruchomić, zatrzymać, zrestartować lub usunąć usługę imPRESS Studio Workflow. Operacje wymagają potwierdzenia UAC. Usługa podtrzymuje portal i przetwarzanie po wylogowaniu oraz po restarcie komputera.

Aplikacja i usługa korzystają z tych samych danych, szablonów i katalogów pracy. Dopóki usługa jest zainstalowana, aplikacja nie uruchamia drugiego serwera na tym samym porcie; panel steruje usługą. Konto usługi musi mieć dostęp do katalogów i kolejek drukarek używanych w produkcji. Po usunięciu usługi wraca możliwość uruchamiania serwera wewnątrz aplikacji.

18.9. Administracja, retencja i integracje

Portal administracyjny udostępnia konta, cele i drukarki, papiery, procesy, reguły oraz ustawienia serwera zależnie od roli. Zmiany wymagające restartu są oznaczone. Hasło zresetowane przez administratora kończy istniejące sesje; klucze API można wydawać i unieważniać.

Retencja jest domyślnie wyłączona. Po ustawieniu liczby dni może automatycznie usuwać zakończone i odrzucone prace — uwzględnij to w zasadach przechowywania plików. Zlecenie ma oddzielne katalogi oryginałów, plików roboczych, wyników, raportów i miniatur.

Integracje korzystają z REST API pod /api i kluczy API kont. Polecenia diagnostyczne (uruchom w katalogu programu):

"imPRESS Studio.exe" workflow status
"imPRESS Studio.exe" workflow output list
"imPRESS Studio.exe" workflow service status
"imPRESS Studio.exe" workflow --help

Granica wersji 1.7.0: istniejące hot foldery nadal wykonują swoje zadania niezależnie. Przyjmowanie ich plików jako zleceń Workflow oraz integracja JDF/JMF z Workflow są planowane. Obsługa biletów JDF/XJDF opisana w rozdziale o samodzielnych hot folderach nie oznacza tej integracji.

18.10. Typowe problemy

19. Aktualizacja istniejącego stanowiska do 1.7.0

1. Zainstaluj aktualizację i sprawdź zapisane szablony oraz reprezentatywną pracę.
2. Skontroluj numerację arkuszy w Szablony → Dodatki. Przy pierwszym uruchomieniu dawne ustawienie eksportu jest przenoszone do zapisanych szablonów bez własnej numeracji. Pozycyjne formaty arkuszy są zamieniane na tokeny nazwane; format liczbowy, np. {0:000}, staje się zwykłym {sheet}. Sprawdź wynik.
3. Obejrzyj logo, numerację i markery OPOS, następnie wyeksportuj próbkę i dodruk zakresu arkuszy. Porównaj numerację z pełnym nakładem.
4. Włącz Workflow dopiero, gdy chcesz używać serwera zleceń. Do tego czasu szablony, hot foldery, CLI i zwykły eksport nadal działają. Pierwsze włączenie tworzy bazę Workflow i katalogi zleceń.
5. Przygotuj role, ręczny proces i próbne zlecenie przed włączeniem automatycznej produkcji lub wyjścia na drukarkę.

Instrukcja obejmuje wydane funkcje operatora do wersji 1.7.0, w tym zmiany 1.6.4 i 1.6.5. Przyjmowanie plików hot folderów do Workflow oraz integracja JDF/JMF nie są przedstawione jako dostępne funkcje.