Dokumentacja techniczna

1. Wprowadzenie

imPRESS Studio to profesjonalne narzędzie do impozycji plików PDF, przeznaczone dla drukarni, studiów DTP i grafików przygotowujących publikacje do druku offsetowego, cyfrowego oraz Print-on-Demand.

Impozycja to proces układania stron dokumentu na arkuszach drukarskich w takiej kolejności i orientacji, aby po wydrukowaniu, złożeniu i obcięciu powstała gotowa publikacja z poprawną paginacją. imPRESS Studio automatyzuje ten proces: przyjmuje pliki PDF, układa je na arkuszach (SRA3, A3, B2, Letter lub dowolnym rozmiarze własnym) zgodnie z wybraną metodą oprawy, generuje znaczniki drukarskie, kompensuje pełzanie (creep) i eksportuje gotowy plik produkcyjny — opcjonalnie w standardzie PDF/X-4.

1.1. Dla kogo jest ten program

• Drukarnie offsetowe i cyfrowe — przygotowanie form drukowych, sygnatur, opraw zeszytowych i klejonych.
• Studia DTP i graficy — szybkie sprawdzenie, jak publikacja rozłoży się na arkuszu, oraz przygotowanie plików do oddania do druku.
• Produkcja etykiet i naklejek — step-and-repeat, roll-fed, znaczniki konturów ploterów Summa OPOS.
• Operatorzy Print-on-Demand — automatyzacja przez hot foldery i tryb wiersza poleceń.

1.2. Kluczowe możliwości

2. Architektura systemu

imPRESS Studio zbudowany jest w architekturze warstwowej z wyraźnym podziałem na logikę domenową, przetwarzanie PDF, eksport, automatyzację i warstwę prezentacji. Wszystkie projekty są kompilowane do jednego pliku wykonywalnego (imPRESS Studio.exe) — projekt aplikacji dołącza pliki źródłowe pozostałych modułów przez <Compile Include>, co upraszcza dystrybucję i unika blokad bibliotek DLL.

2.1. Moduły (projekty)

2.2. Stos technologiczny

2.3. Kompozycja zależności i wątek STA

CompositionRoot.Build() buduje jeden kontener IServiceProvider współdzielony przez ścieżkę GUI i CLI. Usługi długożyjące (silnik, analizator, kompozytor, walidatory, menedżer profili ICC, podsystem hot folder) rejestrowane są jako singletony; modele widoku jako transient (każde okno dostaje świeżą instancję). Wyjątkiem jest TemplateEditorViewModel — singleton, aby edycje szablonu nie ginęły między otwarciami dialogu.

Wszystkie strategie oprawy rejestrowane są jako IBindingStrategy i wstrzykiwane do ImpositionEngine jako słownik kluczowany typem oprawy. Wszystkie walidatory preflight rejestrowane są jako IPrepressValidator — kolejność rejestracji wyznacza kolejność w raporcie.

2.4. Przepływ danych (od pliku do druku)

1. Wczytanie i analiza — PdfAnalyzer odczytuje liczbę stron, wymiary, box-y, czcionki, obrazy, przezroczystości.
2. Planowanie — ImpositionEngine.Plan() wybiera strategię wg Template.Binding i wypełnia ImpositionJob.SheetLayouts (lista arkuszy z pozycjami stron — PagePlacement).
3. Podgląd — PdfPreviewRenderer (PDFium) rastruje arkusze; ImpositionCanvas rysuje je z heurystyką LOD (poziom szczegółowości zależny od zoomu).
4. Preflight — PrepressValidationEngine uruchamia wszystkie walidatory i tworzy PrepressValidationReport.
5. Kompozycja — PdfComposer (PdfSharpCore) montuje strony na arkuszach, nanosi znaczniki i overlay.
6. Konwersja (opcjonalna) — ExportPipeline wywołuje Ghostscript z plikiem definicji PDF/X i profilem ICC.
7. Zapis — gotowy PDF w lokalizacji wyjściowej.

3. Instalacja i wymagania

3.1. Wymagania systemowe

3.2. Instalacja

Aplikacja dystrybuowana jest jako instalator (Inno Setup) generowany skryptem build/pack.ps1. Po instalacji program można uruchomić z menu Start lub bezpośrednio plikiem imPRESS Studio.exe.

Pliki dynamiczne (konfiguracja, szablony, licencje, logi, baza hot folderów) nigdy nie są zapisywane w katalogu Program Files — trafiają do %APPDATA% (dane roaming) i %LOCALAPPDATA% (logi, SQLite, cache). Szczegóły w rozdziale 17. Pliki i lokalizacje danych.

3.3. Pierwsze uruchomienie

1. Uruchom aplikację — przy pierwszym starcie tworzone są katalogi danych i wczytywana jest konfiguracja domyślna.
2. Jeśli nie ma aktywnej licencji, pojawi się okno aktywacji (patrz rozdział 4).
3. Wbudowane szablony i profile znaczników są zaczytywane („seed") przy pierwszym uruchomieniu.

4. Licencjonowanie i aktywacja

imPRESS Studio używa licencji powiązanej ze sprzętem (machine-bound). Identyfikator maszyny jest hashem obliczanym z parametrów sprzętowych komputera (MachineFingerprint, moduł System.Management).

4.1. Proces aktywacji

1. Otwórz okno Licencja (w nagłówku) lub poczekaj na okno aktywacji przy starcie.
2. Skopiuj identyfikator maszyny (fingerprint) — unikalny hash Twojego komputera.
3. Prześlij go sprzedawcy przy zamawianiu licencji.
4. Otrzymasz klucz aktywacyjny (ciąg Base64) lub plik licencji (.json).
5. Wklej klucz i kliknij Aktywuj licencję — lub wczytaj plik licencji.

4.2. Edycje licencji

4.3. Brama licencyjna w CLI

Eksport z poziomu CLI podlega tej samej bramie licencyjnej co GUI. Jeśli licencja jest nieważna, komenda impose zwraca kod wyjścia 2 i wypisuje komunikat z instrukcją aktywacji.

5. Interfejs użytkownika

Okno główne podzielone jest na trzy kolumny plus nagłówek i pasek stanu.

5.1. Szybki start — pięć kroków

1. Wybierz lub utwórz szablon — przycisk Szablon w nagłówku lub Zarządzaj szablonami w lewym panelu.
2. Wczytaj plik PDF — + Dodaj pliki… (Ctrl+O) lub przeciągnij plik na okno. Zaznaczenie kilku plików i Wczytaj zaznaczone scala je w jeden dokument.
3. Zaplanuj impozycję — Ctrl+P lub Planuj.
4. Sprawdź podgląd — nawiguj strzałkami ← →, zoomuj kółkiem, włączaj znaczniki, pokaż przód/tył lub rozkładówkę.
5. Wyeksportuj — Ctrl+E, wybierz zakres, standard PDF i opcjonalnie PDF/X-4.

6. Szablony impozycji — pełna referencja

Szablon (Template) to kompletny plan pracy impozycji zapisywany w formacie JSON. Poniżej pełna referencja pól modelu.

6.1. Pola główne

6.2. Marginesy (LayoutMargins)

6.3. Walidacja szablonu

Metoda Template.Validate() egzekwuje reguły poprawności przed planowaniem:

• Wymiary arkusza i trim muszą być dodatnie; N-up X/Y dodatnie; marginesy nieujemne.
• Dla oprawy zeszytowej i klejonej: stron na sygnaturę dodatnie i podzielne przez 4.
• Sygnatura 8-stronicowa (saddle): liczba stron podzielna przez 8.
• Tryb kopii (StackedCopies): minimum 2 kopie na arkusz.
• Kontrola dopasowania do arkusza specyficzna dla trybu (np. zeszytówka sprawdza wymaganą szerokość/wysokość = 2×trim + rynienka + 2×margines).

6.4. Zarządzanie szablonami

• Wybór gotowego szablonu z biblioteki.
• Tworzenie nowego szablonu od zera (przycisk Nowy).
• Edycja parametrów i zapis pod własną nazwą (plik JSON).
• Import/eksport szablonów jako pliki .json — do wymiany między stanowiskami.

7. Typy oprawy i strategie układania

Każdy typ oprawy ma dedykowaną strategię (IBindingStrategy) wybieraną przez ImpositionEngine na podstawie pola binding szablonu.

7.1. Oprawa zeszytowa (SaddleStitch)

Składki złożone na pół i zszyte zszywkami w grzbiecie. Typowo 8 lub 16 stron na sygnaturę. Idealna dla cienkich publikacji (do ~60 stron). Wymaga kompensacji pełzania przy większych nakładach. Tryby układu (SaddleSheetLayout):

7.2. Oprawa klejona (PerfectBound)

Każda sygnatura jest osobną składką sklejaną klejem w grzbiecie. Stosowana w grubszych książkach (powyżej ~50 stron). Wymaga ustawienia marginesu grzbietowego (spineMm), którego szerokość zależy od grubości całej książki.

7.3. Spirala / wiro (Wiro)

Oprawa na spiralę lub drut — pojedyncze strony z otworami do bindowania.

7.4. N-up ganging (Ganging)

Wiele różnych ulotek/stron na jednym arkuszu, bez oprawy. Strategia cyklicznie przechodzi przez kolejne strony źródłowe i nigdy nie obraca kopii.

7.5. Falcowanie: Z-fold, Gatefold, Accordion

Arkusz składany bez cięcia (ulotki, foldery, mapy). Liczba paneli w FoldOptions.PanelCount:

Całą geometrię wylicza jedna klasa — FoldGeometry — współdzielona przez strategię układania, walidację szablonu, podgląd i renderer znaczników, dzięki czemu wszystkie cztery zgadzają się co do położenia bigów. Udostępnia:

Tryb interpretacji rozmiaru (FoldOptions.SizeMode) 1.5.11

Produkt składany można opisać z dwóch stron; wybór jest zapisywany w szablonie:

Szablony zapisane przed 1.5.11 wczytują się jako Panel — dokładnie to, co ich format netto już oznaczał — więc ich arkusze pozostają niezmienione.

Kontrola mieszczenia paneli 1.5.11

Do 1.5.10 kontrolę mieszczenia miał wyłącznie gatefold; Z-fold i harmonijka spadały do ogólnego testu N-up, który przy NUpX = 1 (z jakim wychodzi każdy preset falcu) sprawdzał, czy mieści się jeden panel. Trzy panele po 210 mm na arkuszu 297 mm przechodziły walidację, po czym strategia produkowała panele zachodzące na siebie o 114 mm. Wszystkie trzy oprawy falcowane dzielą teraz jedną kontrolę:

wymaganaSzerokość = panele × szerokośćPanelu + (panele − 1) × odstęp + 2 × marginesArkusza
wymaganaWysokość  = wysokośćPanelu + 2 × marginesArkusza

Komunikat nazywa to, co zmierzono: „3 panele po 210,0mm” albo „wyrób rozłożony 297×210mm = 3×99,0mm”.

Znaczniki falcu 1.5.11

Do 1.5.10 znaczniki falcu były rysowane wyłącznie dla oprawy zeszytowej, mimo że każdy preset falcu ma je włączone. Od 1.5.11 kreskowane znaczniki powstają przy górnej i dolnej krawędzi arkusza w pozycjach zwracanych przez FoldLayout.FoldLinesPt() — identycznie w podglądzie i w wyeksportowanym PDF-ie.

7.6. Roll-fed step-and-repeat (RollFed) 1.2

Produkcja naklejek/etykiet na rolce ciągłej (web-press). Szerokość arkusza = fizyczna szerokość rolki. Opcje (RollOptions):

7.7. Sheet-fed step & repeat (StepAndRepeat) 1.2

Powielanie JEDNEJ strony źródłowej w siatkę NxM z opcjonalnymi wzorcami obrotu i odstępem pitch (od środka do środka). Różni się od Ganging tym, że Ganging cykluje przez wiele stron i nie obraca kopii.

8. Marginesy, spady i znaczniki drukarskie

8.1. Pojęcia drukarskie

Spad (bleed)

Obszar grafiki wychodzący poza linie cięcia — typowo 3 mm. Zabezpiecza przed białymi krawędziami po niedokładnym obcięciu.

Strefa bezpieczna (safe zone)

Minimalna odległość tekstu od linii cięcia — typowo 5 mm.

Rynienka (gutter)

Odstęp między sąsiednimi stronami na arkuszu.

Margines arkusza

Odstęp od krawędzi arkusza do pierwszej strony — wymagany przez chwytak maszyny.

Grzbiet (spine)

Szerokość grzbietu dla oprawy klejonej (grubość papieru × liczba stron).

8.2. Znaczniki drukarskie (MarksOptions)

8.3. Profile znaczników (marks profiles) 1.3

Nowsze szablony zamiast płaskich przełączników używają profili znaczników wskazywanych przez marksProfileRef. Profile są przechowywane w pliku (file-backed store) i seedowane wbudowanymi profilami przy pierwszym uruchomieniu. Resolver używa profilu, gdy referencja jest niepusta, w przeciwnym razie wraca do przełączników legacy marks. Profile można edytować w dedykowanym edytorze (MarksProfileEditor) i obsługują m.in.: styl i pozycję paserów, styl pasków kolorów, kolory farby znaczników, kody kreskowe, klin szarości K (1.4.4).

8.4. Symulacja nadruku (overprint)

Podgląd potrafi symulować nadruk metodą multiply blend — pokazuje ciemnienie przy nadrukowaniu kolorów CMYK na siebie, co pomaga przewidzieć efekt na prasie.

9. Kompensacja pełzania (creep)

W oprawie zeszytowej wszystkie składki są zagnieżdżone w sobie. Wewnętrzne strony „wychodzą" poza krawędź zewnętrznych o grubość poprzedzających kartek. Po obcięciu zewnętrznej krawędzi marginesy wewnętrznych stron stają się węższe — nawet o kilka milimetrów przy grubszych publikacjach.

Kompensacja pełzania przesuwa treść wewnętrznych stron w kierunku grzbietu, tak aby po obcięciu marginesy były identyczne na wszystkich stronach.

9.1. Opcje (CreepOptions)

9.2. Jak włączyć

1. Otwórz menedżer szablonów, karta Pełzanie.
2. Zaznacz Włącz kompensację i podaj grubość papieru.
3. Włącz opcję Pełzanie w podglądzie — pomarańczowe linie przerywane pokazują kompensację dla każdej sygnatury.

10. Pliki źródłowe PDF

Karta Pliki źródłowe PDF w lewym panelu zarządza listą dokumentów wejściowych.

• + Dodaj pliki… (Ctrl+O) — dialog wyboru wielu PDF naraz.
• Przeciągnij i upuść — upuść pliki PDF na okno aplikacji (Win32 drag&drop, stąd wymóg STA).
• Checkboxy — zaznacz pliki do wczytania; więcej niż jeden + Wczytaj zaznaczone scala je w jeden dokument w kolejności listy.
• Strzałki ▲▼ — zmiana kolejności przed scaleniem.
• Info — szczegóły wybranego PDF: liczba stron, wymiary, trim, metadane, czcionki, przezroczystości, szyfrowanie, tagowanie, OCG (warstwy).
• ✕ — usuń zaznaczony plik; Usuń odznaczone — wyczyść pliki bez checkboxa.

11. Podgląd arkuszy

11.1. Nawigacja

• Kółko myszy — zoom względem kursora.
• Przeciąganie — przesuwanie widoku (pan).
• ← / → — poprzedni / następny arkusz.
• Miniatury — szybkie przejście do arkusza; pole „Arkusz X / Y" — licznik.
• Ctrl+0 lub F — dopasuj do okna; R — obrót 90°; Ctrl++/Ctrl+- — zoom.
• Przyciski szybkiego zoomu: 50%, Dopasuj, 200%.

11.2. Co można wizualizować

• Tył / Przód (⇄) — przełączanie stron arkusza (druk dwustronny).
• Rozkładówka — przód i tył obok siebie, do kontroli pasowania.
• Znaczniki — cięcia, pasery, paski kolorów, bigowanie.
• Pełzanie — pomarańczowe linie kompensacji dla każdej sygnatury.
• Nadruk — symulacja multiply blend.
• Obrót widoku (↻) — 90° dla sprawdzenia orientacji na prasie.

12. Preflight — kontrola przygotowania do druku

Preflight to automatyczna kontrola poprawności pliku PDF przed drukiem. Głęboki analizator (PdfPreflightAnalyzer) bada plik, a silnik walidacji (PrepressValidationEngine) uruchamia zestaw walidatorów i tworzy raport (PrepressValidationReport) z poziomami ważności (severity).

12.1. Zestaw kontroli

Walidatory są wtyczkami (IPrepressValidator) rejestrowanymi w kontenerze; kolejność rejestracji jest kolejnością kategorii w raporcie. Każde znalezisko niesie stabilny kod (np. BLEED_LOW), niezależny od języka, po którym można je filtrować i do którego przypisana jest porada „co poprawić najpierw”.

12.2. Profile prasy i waga kontroli 1.5.8 / 1.5.12

Progi opisują maszynę, nie zadanie, więc mieszkają w profilu prasy (PreflightProfileLibrary): limit farby, progi rozdzielczości półtonu i kreski, strefa bezpieczna, oczekiwanie trappingu, limit kolorów dodatkowych. Pięć profili wbudowanych (offset powlekany i niepowlekany, gazetowy, cyfrowy, wielki format) plus zapisane przez operatora.

Każda kontrola ma dodatkowo politykę wagi per kod — Off, Info, Warning, Error — egzekwowaną centralnie w PrepressValidationContext.Add, więc obejmuje wszystkie walidatory bez ich wiedzy. Drukarnia trapująca w RIP-ie wycisza doradztwo o trappingu; pracująca wyłącznie w CMYK-u podnosi RGB do błędu. Off oznacza „nie ma”, a nie „zdegradowane”: znalezisko nie jest ani wypisywane, ani liczone, więc nie może zablokować eksportu zza filtra.

12.3. Naprawy plików 1.5.7 / 1.6.0

Naprawa (IPrepressFixup) działa na kopii — oryginał operatora zostaje nietknięty — a po zapisie plik jest ponownie walidowany, żeby pokazać, które kody faktycznie zniknęły, a które przetrwały. Karta napraw w oknie informacji o pliku pojawia się tylko wtedy, gdy któraś naprawa pasuje do tego konkretnego raportu.

12.4. Raport, tryb ścisły i zapis

Raport grupuje znaleziska po kategoriach, w każdej od najcięższych, i otwiera się panelem „co poprawić najpierw” (PreflightSummaryGenerator) z poradą przypisaną do konkretnego kodu. Przy dłuższych raportach dostępny jest filtr wagi; panel doradczy liczy się zawsze z całego raportu, nie z przefiltrowanego podzbioru.

Zapis raportu (PreflightReportWriter, Informacje o pliku → Walidacja → Zapisz raport) renderuje wynik jako czysty tekst: nagłówek z plikiem, profilem i werdyktem, potem znaleziska od najcięższych, powtórzenia jednego kodu zwinięte, a kolejne strony złożone w zakresy (1-3, 7, 11-13). Znalezisko prepressowe to spór z klientem o to, czyj plik jest zły, i musi podróżować z dowodem.

Tryb ścisły zatrzymuje eksport na ostrzeżeniach; błędy zatrzymują go zawsze, niezależnie od trybu. Wpisy informacyjne nie bramkują niczego — pozycje w rodzaju „dopełnienie formy” czy „nieparzysta liczba stron w dupleksie” opisują całkowicie normalną produkcję.

13. Eksport i pakowanie PDF/X

Trzy odmiany różnią się dokładnie trzema rzeczami, obsługiwanymi w jednym miejscu (ImpressExportEngine.PackageAsPdfX):

Obsługa przezroczystości w X-1a i X-3 1.5.12

Oba standardy są zdefiniowane na PDF 1.4, który nie zna przezroczystości. Silnik nie spłaszcza grafiki — zamiana faktycznie półprzezroczystej treści na kryjącą wymaga kompozycji strony, a to zadanie rasteryzatora; wykonane po cichu zamieniłoby tekst wektorowy w piksele. Zamiast tego NativeTransparencyFlattener rozdziela dwa przypadki:

Nieaktywne wpisy są usuwane wyłącznie wtedy, gdy cały dokument jest wolny od przezroczystości, która maluje: grupa izolowana albo z wybijaniem staje się obserwowalna, gdy w grę wchodzi prawdziwa przezroczystość.

Dlaczego usuwanie odbywa się na gotowym pliku 1.5.12

PdfSharpCore stempluje /Group << /CS /DeviceRGB /S /Transparency >> na każdej serializowanej stronie — zmierzone na pustej stronie bez treści i bez przezroczystości. Usunięcie klucza przez model obiektowy nic nie daje, bo zapisujący dopisuje go z powrotem. Grupy są więc wycinane z zapisanego pliku, a zamiennik ma tę samą długość w bajtach (spacje są legalnym białym znakiem między tokenami PDF), dzięki czemu tablica referencji pozostaje poprawna bez przebudowy.

Po zapisie plik jest czytany ponownie i weryfikowany: pozostała przezroczystość (a dla X-1a także pozostały DeviceRGB) przerywa eksport. Zmiana w bibliotece objawi się odmową eksportu, a nie plikiem deklarującym zgodność, której nie ma.

13.1. Proces eksportu

Po naciśnięciu Eksportuj (Ctrl+E) ExportPipeline.RunAsync wykonuje:

1. Analiza pliku źródłowego — strony, czcionki, obrazy, przezroczystości.
2. Preflight — kontrola poprawności (opcjonalnie ścisła).
3. Kompozycja — montaż stron na arkuszach + znaczniki + overlay.
4. Opcjonalnie PDF/X-4 — natywnie silnikiem imPRESS Export Engine (z konwersją wektorowego RGB przez ICC) lub przez Ghostscript.
5. Zapis — gotowy PDF w lokalizacji wyjściowej.

13.2. Opcje eksportu (ExportOptions)

13.3. PDF/X-4 — wymagania i profile

PDF/X-4 (ISO 15930-7) to standard dla druku obsługujący przezroczystości, warstwy i profile ICC, zalecany przez większość drukarni. Od 1.5.2 pakowanie wykonuje domyślnie natywny imPRESS Export Engine (OutputIntent + XMP + TrimBox + PDF 1.6, konwersja wektorowego RGB→CMYK przez profil ICC silnikiem kolorów Windows); pliki z obrazami RGB oraz tryby X-1a/X-3 obsługuje Ghostscript (dołączony, wersja 10.07) z plikiem definicji (PdfXDefinitionFile / PDFX_def.ps) i profilem ICC.

14. Statystyki zlecenia

Po zaplanowaniu impozycji prawy panel pokazuje statystyki obliczane przez JobStatistics:

15. Hot Folder — automatyzacja 1.1.0

Podsystem hot folder monitoruje wskazane katalogi i automatycznie przetwarza pliki, które się w nich pojawią. Architektura jest oparta na Microsoft.Extensions.Hosting i odporna na błędy (retry/backoff przez Polly, idempotencja przez ledger SQLite).

15.1. Komponenty

15.2. Zarządzanie

Hot foldery konfiguruje się w dialogu menedżera (HotFolderManagerDialog) i edytora (HotFolderEditDialog), lub z CLI (patrz rozdział 16). Domyślny limit równoległych procesów Ghostscript to 2 (konfigurowalny w globalnych ustawieniach).

15.3. Wybór szablonu 1.6.0

Folder wskazuje szablon na trzy sposoby: z listy zapisanych szablonów (tych samych, które widzi menedżer szablonów), z listy wbudowanych punktów startowych albo ścieżką do pliku .json. Wybrany preset jest zapisywany do katalogu szablonów i folder wskazuje na powstały plik — od tej chwili to szablon jak każdy inny, edytowalny w menedżerze. Istniejący plik o tej samej nazwie nie jest nadpisywany: preset, który operator zdążył dostroić, przetrwa ponowny wybór.

15.4. Bilety zleceń JDF / XJDF 1.6.0

Po włączeniu opcji Przyjmuj bilety zleceń folder obserwuje także pliki .jdf i .xjdf. Bilet nie jest pracą — opisuje pracę i wskazuje plik, który nią jest. Czytnik (JobTicketReader) obsługuje obie generacje: JDF 1.x, gdzie wartości intencji siedzą w podelementach z atrybutami Actual i Preferred (uzgodnione wygrywa z żądanym) albo są zapisane wprost na elemencie intencji, oraz spłaszczoną formę XJDF 2.x.

Z biletu czytane są: odwołanie do grafiki (FileSpec/@URL), format netto, arkusz, liczba stron, jedno- lub dwustronność, oprawa i nakład. Wszystkie wymiary CIP4 są w punktach 1/72 cala i przeliczane na milimetry w czytniku; liczby parsowane są niezmiennie kulturowo.

15.5. Tryb usługi Windows 1.6.0

Hot foldery mogą działać jako usługa (HotFolderWindowsService), więc pracują bez zalogowanego użytkownika i wracają po restarcie maszyny. Klucz usługi to ImpressStudioHotFolders, nazwa wyświetlana — imPRESS Studio Hot Folders. Rejestracja i sterowanie: hotfolder service install / start / stop / uninstall / status albo pasek Usługa Windows w menedżerze hot folderów, podnoszący uprawnienia przez UAC.

• Katalog danych. Konfiguracja, licencja i szablony leżą w profilu osoby, która foldery ustawiła, a usługa nie działa jako ta osoba — jako LocalSystem ma %APPDATA% pod C:\Windows\System32\config. Instalator zapisuje ścieżkę w komendzie usługi jako --data-dir, parsowaną przed złożeniem aplikacji, żeby cały proces rozwiązywał jeden komplet katalogów.
• Konto. Domyślnie LocalSystem; dla hot folderów na udziale sieciowym wskaż konto domenowe — LocalSystem uwierzytelnia się jako maszyna i serwer plików zwykle mu odmawia.
• Restart po awarii konfigurowany przy instalacji: trzy próby co minutę, licznik zerowany dobowo.
• Uzgodnienie z SCM. Start jest potwierdzany natychmiast i wykonywany w tle (start hosta to operacje wejścia-wyjścia, być może na wolnym udziale); start nieudany zatrzymuje usługę z niezerowym kodem wyjścia, zamiast trwać w stanie „działa”, nie obserwując niczego.

16. Tryb wiersza poleceń (CLI)

imPRESS Studio rozpoznaje argumenty wiersza poleceń (parser System.CommandLine). Bez argumentów uruchamia GUI; z argumentem-czasownikiem działa headless.

16.1. Komenda impose

"imPRESS Studio.exe" impose \
    --source wejscie.pdf \
    --output wyjscie.pdf \
    --template szablon.json \
    --pdfx4

Kody wyjścia: 0 — sukces; 1 — błąd; 2 — brak/nieważna licencja.

16.2. Komenda license

"imPRESS Studio.exe" license fingerprint
"imPRESS Studio.exe" license info
"imPRESS Studio.exe" license activate --key KLUCZ_BASE64

16.3. Komenda hotfolder

"imPRESS Studio.exe" hotfolder run      # demon w foreground (Ctrl+C zatrzymuje)
"imPRESS Studio.exe" hotfolder list     # status wszystkich folderów
"imPRESS Studio.exe" hotfolder start <GUID>
"imPRESS Studio.exe" hotfolder stop  <GUID>
"imPRESS Studio.exe" hotfolder reload   # przeładuj hotfolders.json

Komenda hotfolder run musi być pierwszą komendą procesu — jest przechwytywana w Program.Main przed parserem, ponieważ wymaga zestawienia hosta wokół CLI.

17. Pliki i lokalizacje danych

Helper AppPaths centralizuje wszystkie ścieżki. Dane roaming idą do %APPDATA%\imPRESS Studio, dane lokalne do %LOCALAPPDATA%\imPRESS Studio.

18. Lokalizacja i jednostki

Interfejs jest w pełni lokalizowany przez LocalizationService i rozszerzenie markup LocExtension. Wbudowane języki obejmują m.in.: polski (pl), angielski (en), niemiecki (de), hiszpański (es), francuski (fr), włoski (it), japoński (ja), koreański (ko), rosyjski (ru), turecki (tr). Własne paczki językowe (.json) można dodać w katalogu nakładek lokalizacji.

Jednostki wyświetlania (DisplayUnitsService) obsługują milimetry i cale. Model danych jest kanoniczny w milimetrach; konwersja odbywa się na granicy XAML przez MmConverter. Przy przełączaniu mm/cale presety szablonów zamieniają zestawy ISO ↔ US (1.4.5).

19. Skróty klawiaturowe

20. Rozwiązywanie problemów

„Brak aktywnej licencji"

Otwórz Licencja i wklej klucz aktywacyjny lub wczytaj plik .json.

Eksport PDF/X-4 nie działa

Ghostscript jest dołączony, ale przy własnej ścieżce wskaż gswin64c.exe w opcjach (lub --gs w CLI). Pamiętaj o uprawnieniu odczytu profilu ICC w trybie SAFER.

Podgląd pokazuje czarne strony

Sprawdź, czy PDF nie jest zaszyfrowany (Info w lewym panelu). PDF-y z ograniczeniami mogą wymagać usunięcia zabezpieczeń.

Strony wychodzą „poza" arkusz

Trim + spad + rynienka + marginesy arkusza przekracza rozmiar arkusza. Wybierz większy arkusz lub zmniejsz marginesy/spad. Walidacja szablonu sygnalizuje to komunikatem o wymaganej szerokości/wysokości.

„Plik jest używany przez inny proces"

Zamknij plik wyjściowy w Acrobacie/przeglądarce lub wybierz inną ścieżkę.

Wolny eksport dużych plików

Eksport wieloarkuszowy z PDF/X-4 jest intensywny. Rozważ eksport bez PDF/X-4 i konwersję zbiorczą skryptem, lub użyj hot folderów z throttlingiem.

21. Słowniczek pojęć

Impozycja

Układanie stron na arkuszach tak, aby po druku, złożeniu i obcięciu powstała publikacja z poprawną paginacją.

Sygnatura (składka)

Grupa stron drukowanych na jednym arkuszu (typowo 4, 8 lub 16).

N-Up

Liczba stron na jednej stronie arkusza (np. 2×2 = 4 strony).

Trim

Końcowy rozmiar strony po obcięciu spadów.

Spad (bleed)

Grafika wychodząca poza linie cięcia.

Pełzanie (creep)

Wychodzenie wewnętrznych stron poza krawędź zewnętrznych w oprawie zeszytowej.

PDF/X-4

Standard ISO 15930-7 dla druku (przezroczystości, warstwy, ICC).

Preflight

Automatyczna kontrola poprawności pliku przed drukiem.

Pasery (registration marks)

Znaczniki krzyżykowe do pasowania separacji CMYK.

Pitch

Odstęp od środka do środka między kopiami (step & repeat).

Nesting

Optymalne zagnieżdżanie kształtów (obroty) dla mniejszego odpadu.

OPOS

System markerów konturu ploterów Summa (print&cut).

OCG (Optional Content Groups)

Warstwy PDF, które można włączać/wyłączać.

Hot folder

Monitorowany katalog — pliki w nim są automatycznie przetwarzane.

LOD (Level of Detail)

Poziom szczegółowości renderowania zależny od zoomu.

22. Historia wersji (kamienie milowe)

Pełny, szczegółowy changelog znajduje się w pliku changelog.html dołączonym do aplikacji.